Раней папярэджваў шаноўнае спадарства, што маю ня быць у 'нэце. Апроч пэўных магчымых адбыцца траблаў з дасягам у 'нэт, я 'шчэ рыхтаваўся да даўгачаканае двухдзённае вандроўкі на Літву ў Мілавіды, наведаць каб блізкія на дух мясьціны, што да паўстаньня 1863-га. А жонка жадала паказаць мне Мірскі замак дый наведаць са мною лецішча ейных бабулі зь дзядулям на поўдзень ад Баранавічаў, недалёка ад тых самых Мілавід. Урэшце, склаўшыся быў такі маршрут падарожжа: Менск - Мір - Баранавічы - лецішча (начоўка) - Мілавіды - Клецак - Нясьвіж - Менск. Але-ж праз пэўныя абставіны, Клецак ды Нясьвіж мы не наведалі. Затое нарэшце Войша Мілавід забачыў Мілавіды. Паступова паспрабую распавесьці. Або, прынамсі, фоткі выкласьці. Учора ўвечары, вярнуўшыся, на'т моцу штосьці казаць не было - фізычная й нутраная стомленасьць...

Дапісаў на форум памежнікаў...

Вместе с беларусскими партизанами поздравляю тех, для кого это имеет смысл, с грядущей очередной годовщиной коллективной победы дедов над немецкими захватчиками! Под Дубровно (Грюнвальд). :) Без славянского базара! :))

Паведамляе Радыё Свабода. У апошнія суткі "Славянскага базару" ў Віцебску былі ўзьнятыя два бел-чырвон-белыя сьцягі. Адзін зь іх зьявіўся ўночы на даху чатырохпавярховага жылога дому па вуліцы Леніна, зусім недалёка ад летняга амфітэатру – галоўнай канцэртнай пляцоўкі фэстывалю. Да сьцягу была прымацавана цыдулка са словамі: "Наша, беларускае сьвята яшчэ наперадзе! Мірон".

Другі бел-чырвон-белы сьцяг таксама быў вывешаны мінулай ноччу. Няўлоўнаму Мірону ўдалося ўзьняць яго над будынкам Віцебскага абласнога суду. Пра гэта распавёў Барыс Хамайда. "З крыніц, вартых даверу, мне стала вядома, што на даху абласнога суду прымацаваны бел-чырвон-белы сьцяг, а пры ім цыдулка: "Слава беларускім рыцарам тагачаснага Вялікага Княства Літоўскага – пераможцам бітвы пад Грунвальдам!". І подпіс – "Мірон". Маленечкі гістарычны экскурс: амаль 6 стагодзьдзяў таму ў бітве з тэўтонскім ордэнам каля Грунвальду палягла траціна войска ВКЛ. Бітва паклала канец двухсотгадоваму націску крыжакоў на беларускія і літоўскія землі".

Славутая Грунвальдзкая бітва адбылася 15 ліпеня 1410 году. Гэтая дата сёньня на Беларусі шырока не адзначаецца. Прынамсі, з нагоды колішняй перамогі ня ладзяцца сьвяткаваньні, падобныя разрэклямаваным імпрэзам "Славянскага базару".

Пакуль у апошнюю фэстывальную ноч міліцэйскія патрулі мусілі пільнаваць п’яных падлеткаў ды рэгуляваць стыхійны рух натоўпаў у раёне Плошчы Свабоды, бел-чырвон-белыя сьцягі заставаліся незаўважанымі. Яны правіселі ў цэнтры гораду на вачох у соцень мінакоў да самае сёньняшняе раніцы.

Наўздагон "Хадзьмо з СУПу!"...
Усё, я ўжо ня ў супе... :))

Comment (#2974656)
Posted: Mon, 09 Jul 2007 19:11:38 GMT (4 дні таму)
Dear Support!
Yes, I confirm:
I want go from SUP area,
I want go into LJ International area.
Thanks!
 
Answer (#2978727)
Posted: Wed, 11 Jul 2007 14:08:59 GMT (3 дні таму)
Your account is now no longer eligible to access any extra services provided by our partner SUP.
Please understand that you may continue to see static files, such as images and ads, served from a Russian-based IP.
Regards, LiveJournal Team

"Красные партизаны: Как это было в Западной Белоруссии"

via kabierac

datcanin бье пад дых кожнаму літоўска-беларускаму нацыяналісту,
што "здохне курва гэтаксама як і нарадзіўся"... :)
Разважаньні цікавыя, але-ж не спрачаццаму,
лепей, покуль не сканаўшы, пажыву крыху сьмяротнікам-нацыяналістам... :)

"...я сутыкнуўся яшчэ з адным цікавым псыхалягічным… фэномэнам. Які мяне спачатку насьцярожыў, а потым і пазабавіў. Гэта быў даволі своеасаблівы падыход той часткі нашай адукаванай публікі, якая дагэтуль перакананая ў бясспрэчнай слушнасьці курсу няўхільнага сьледаваньня рэкамэндацыям наконт разьвіцьця нашае краіны, што выдае пэўная актыўная частка навукова-паліталягічных супольнасьцяў, якая спэцыялізуецца на працы з элітай замежных (у адносінах да месцазнаходжаньня гэных супольнасьцяў) дзяржаваў. З аднаго боку, гэтая публіка цьвёрда ўпэўненая ў тым, што дзесьці "тамака", у цывілізаваных краінах сьвята выконваецца вяршэнства і няўхільнае выкананьне законаў. А зь іншай, яны гэтак жа сьвята ўпэўненыя, што манархія на Захадзе ўсяго толькі нікчэмны перажытак. Прычым настолькі сьвята, што калі пачынаеш ім прад'яўляць тыя самыя законы, паводле якіх манарх - сапраўды важная і дзеяздольная асоба сучаснай заходняй дзяржавы, яны толькі моршчаць нос і пачынаюць сьцвярджаць, што вось канкрэтна гэтыя законы і (што яшчэ круцей) палажэньні Канстытуцыі на самой справе нічога не значаць. І не працуюць. І што яны, па сутнасьці, усяго толькі традыцыя, якая пры гэтым нічога ня значыць. Такім чынам, у гэтым выпадку атрымліваецца, што нейкая частка законаў і палажэньняў Канстытуцыі (або нейкіх канстытуцыйных актаў) такіх краінаў як Вялікая Брытанія, Нарвэгія, Данія, Гішпанія і некаторых іншых (скажам Канады) - нічога ня вартая, ніяк не працуе і проста ігнаруецца як насельніцтвам, так і кіраўніцтвам гэтых краінаў..."