
Andrej Mikalajeu: Калі трэ' пісаць нешта кшталту "ўзьняцЬ",
а калі дазваляецца (ці дазваляецца?) - "ўзьняцІ"?
Zmicier Sauka: -ці - архаізм.
Вельмі мілы, прыемны воку і вуху, але архаізм.
Я чуў мо пару разоў за жыцьцё ў натуральным маўленьні.
І тых людзей, ад каго чуў, мо ўжо й няма на сьвеце. Памерла гэта.
Але ў якіх паэтычных тэкстах, гістарычных, каб ствараць адпаведны водар даўніны...
Andrej Mikalajeu: Я люблю карыстацца зь "-ці" ў гутарцы, на пісьме. Бо ўсё - не афіцыйна, мова мая даволі патасная, узьнёслая, містычная, паэтычная, мілагучная. Я і паруску ўжо шмат колькі год гавару (асабліва - пішу) патасна-ўзьнёсла, падобна бывае як год 100-200 таму :)
Zmicier Sauka: Цікавая рыса.
Хочацца ўжываць - ужывайце.
Я проста ацаніў -ці з гледзішча мовазнаўчага.
Andrej Mikalajeu: -ці гэта з рускае мовы?
Бо ва ўкраінскай ёсь дагэтуль.
Zmicier Sauka: -ці - з праіндаэўрапейскае мовы!
Вельмі старажытная марфэма!
У балшыні яна скарацілася да -ць.
Але ва ўкраінскай і ў летувісаў захавалася.