Жалезка й Лімоны нагадалі, што 31 студзеня 1991, ранкам, я ўжо быў у вайскамаце, а ўвечары - ў "вучэльні" ("учебка"). Ноччу 1 студзеня мяне пастрыглі пад 5 мілімэтраў. Да суботы я бадай што ня спаў - падшываў і шыў пагоны "СА" на ўвесь камплект зімовага строю. Раніцай 2 лютага - прысяга ЗССР. А 23 лютага, зьнепрытомлены, зь цяжкай хормаю пнэўманіі патрапіў у шпіталь (дзе ўчора быў Жалезка). Гэта была на маёй памяці найхаладнейшая зіма.
Ведама-ж, рыхтаваўся да Аўгану, і ня йначай. Як сконьчыўся Аўган - да Каўказу. Памежныя войскі й ПДВ былі дзеля мяне недасяжныя. Гэта Лімон - амбал, :) а я просты малы. :) Да таго-ж сардэчка шуршэла. Без усялякага на тое жаданьня мяне прыпісалі ўва ўнутраныя войскі. Мо' служыў бы ў "белпалку" на Грушаўцы, дзе цяперака Падабед, :) і ганяў бэнээфаўскіх, але-ж бог мілаваў. Амаль што ўжо забралі на 3 рокі на субмарыну ў Северадзьвінск. Але-ж у апошні момант нас скраў іншы "гандляр", і зьвез да артылярыстых. Ніжэйшае - напісаў давеча, у прамінулым жыцьці...
( Read more... )
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
