
- Я літвін/літовец тае Вялікае Літвы, што была,
існуе цяперака ў паралельнай прасторы й
будзе ў пэўных верагодных варыянтах наступнасьці.
- Я да прыкладу не ведаю, якой аб’ектыўна была тая Старая Літва, зараз яе дакладна няма, а яе будучыя пэрспэктывы, мякка кажучы, вельмі сумніўныя... Таму ваша ідэнтычнасьць – выключна ўяўная канструкцыя.
- Так. Кшталту адначасна - "веравызнаньня", макрарэґіянальнасьці й падданства.
- Во-во, ідэнтычнасьць, збудаваная на падданстве віртуальнага гаспадарства – ці не поўны гэта postmodern??
- Вядома-ж, не традыцыяналізм :) Але-ж, імго, і не New Age :) Імго, ня надта я й трапляю пад постмадэрн... :) Я не каталік і не праваслаўны. Для кшталту шамана гаспадарства гэнае рэяльнае, бо ён сам у ім жыве, яго мяняе... Для кагосьці гэта міры фэнтэзі, для кагосьці - міры, што ня бачныя людзям іншага кшталту...
- Навошта вам мір фэнтэзі, калі ў вас ёсьць рэальныя этнарэґіёны? ;)
- Для мяне яны не нашмат болей рэяльныя, чымся "міры фэнтэзі" :) Пагатоў па траўмаваньні, калі гэныя "рэяльныя" рэґіёны бачу па ТБ і ў інтэрнэце. А паралельныя й альтэрнатыўныя міры й рэґіёны - бачу нутраным вокам :) Абодвы міры - або рэяльныя, або нерэяльныя... Пагатоў, зважаючы на што й "рэяльныя", і "нерэяльныя" вашыя міры - суб'ектыўная рэяльнасьць :)