Andrej Ludwik Mikałajeŭ OPs (Wojsza) (nicolaev) wrote,
Andrej Ludwik Mikałajeŭ OPs (Wojsza)
nicolaev

LitFAQ: „Як высьветліць, літвін я ці не?“

Літвіны (літоўцы) далёка не ўнікальныя ў тым, што сталіся
носьбітамі розных моваў і досыць розных культураў:

— Літвіны культуры балцкай;
— Літвіны культуры польскай;
— Літвіны культуры [бела]рускай.

Няма нічога дзіўнага ў тым, што Літвіны ў лінґвістычным сэнсе нагэтулькі шматаблічныя. Гэта натуральны вынік існаваньня нашае сярэднявечнае дзяржавы — Вялікага Княства Літоўскага, якая была дзяржавай шматэтнічнай. Літвіны, галоўным чынам, нацыя палітычная

Літвіны сёньня — кроўныя й духавыя спаткаемцы тых, хто «в течение веков нес ответственность за судьбу страны. Нес хорошо или плохо, вел свою родину к победам или к поражениям, но нес эту ответственность. И это чувство ответственности составляло стержень его характера. Оно было отнюдь не притворным и даже не приобретенным. Это чувство было унаследованным, можно сказать врожденным»

«Объясните, чем отличается литвин от беларуса?
Посоветуйте литературу или просто ответьте.
(брошурку я прочитать почему-то не могу)»

Літаратуры падобнай, мяркую, няма :)
«Літва—2009. Стацца Літвінам і быць ім!»
Магу параіць толькі «Стаць Літвінам і быць ім!» :)
Вы дакладна той файл брашуры спрабавалі прачытаці?
Мо’ не поўнасьцю файл быў спампаваны,
ці ’мо Acrobat Reader занадта састарэлы?
Калі ўсё-ж не чытаецца, забачце леташні, стары варыянт:
http://community.livejournal.com/litviny2009/3895.html

«…Калі ў папярэднім разьдзеле мы давалі паняцьце самасьвядомасьці, то ўзгадвалі пры гэтым, што апроч тэрыторыі павінны існаваць і іншыя фактары: сымбалі, мова, крэўныя вузы, адносіны да культурнай спадчыны і нацыянальны характар. Атрымліваецца, што паводле гэтых іншых фактараў насельніцтва РБ выказвае шырокую разнастайнасьць, у якой нярэдка прысутнічаюць узаемавыключныя погляды. Найбольш відавочнымі зьяўляюцца сымбалі і мова. Адна частка тых, хто называе сябе Беларусамі прызнаюць сваімі гэрб “Пагоню” і бел-чырвона-белы сьцяг, другой бліжэй камуністычна-масонская сымболіка “сталінскай выпечкі”. Частка сёньняшніх Беларусаў сьвядома ці несьвядома размаўляе на беларускай мове, альбо дыялектах да яе набліжаных. У той жа час большасьць беларускага насельніцтва буйных гарадоў ставіцца да гэтай мовы і яе будучага лёсу, мякка кажучы, абыякава.

Адносіны да культурнай спадчыны таксама фіксуюць істотныя падзелы. Тут сытуацыя нават больш складаная, чым з сымбалямі, бо прысутнічаюць два і больш поглядаў. Для адных сваёй зьяўляецца клясычная расейская культура, якая грунтуецца на расейскай літаратуры ХІХ веку. Сярод моладзі і сярэдняга пакаленьня пераважае прыхільнасьць да расейскай культуры пералому ХХ-ХХІ стагодзьдзяў у іх папулярным і вульгарна-турэмным кшталтах.

Большасьць Беларусаў, якія акрэсьліваюць сябе як сьвядомыя, адчуваюць моцную прыхільнасьць да народнай культуры, якая ў жывым варыянце, нажаль, вымірае разам з сацыяльна-дэмаграфічнымі зьменамі, якія закранулі сяло, і існуе ў рэканструяваным варыянце, прадстаўленым прафэсыйнымі фальклёрнымі калектывамі. Частка сьвядомых Беларусаў ня хочучы абмяжоўваць сябе выключна гэтай пост-сялянскай культурай мае дзьве магчымасьці для выбару: а) сучасная касмапалітычная заходняя культура (ці антыкультура – як каму больш да спадобы); б) шляхэцка-арыстакратычная культура Вялікага Княства Літоўскага (ВКЛ) і Рэчы Паспалітай. Асноўная маса ідзе шляхам а), паколькі ён не патрабуе вялікіх высілкаў у рэалізацыі падобнага тыпу культуры і толькі нешматлікая меншасьць спрабуе ажывіць і рэканструяваць сярэднявечную і сармацкую культуру нашых продкаў.

Ёсьць урэшце і трэцяя група жыхароў нашай краіны, якія ўважаюць сябе за Палякаў і якім шляхэцка-арыстакратычная культура былога ВКЛ зьяўляецца роднай…»

«Хіба літвіны і беларусы не самае адное?»
Чым адрозьніваецца літвін ад беларуса?
У залежнасьці ад колькасьці і якасьці ў галаве тараканаў,
адказы могуць быць вельмі разнастайныя; :)
(у тэм ліку й жартоўна-сур’ёзныя),
але адное можна мовіць досыць дакладна:

Літвін кажа й піша, што ён — літвін,
нават калі ён таксама ўважае ся за беларуса!
Беларус кажа й піша, што ён — беларус,
нават калі ён таксама ўважае ся за літвіна.

Гэнкіх беларусаў мушу падазраваці ў патэнцыйнай літвінскасьці :)
Калі-ж беларус увогуле, ані на трохі, не ўважае ся за літвіна,
мушу падазраваці, што ён увогуле — рускі, альбо на’т — расеяц.

«Як высьветліць, літвін я ці не?»

Час пакажа… :) Самаідэнтыфікаваньне — ўласная чалавека справа! Маю толькі некалькі «імго» даць… На Літве варта быць Літвінам! :) Узважце, наколькі аб Вас можна сказаць, што продкі Вашыя, альбо частка продкаў, да якіх сябе больш за ўсё лучыце, паходзяць з этнагістарычнага рэґіёну ВКЛ, асабліва паўночна-заходняй ягонай часткі, Наваградчыны, Міншчыны, Случчыны, Гарадзеншчыны (але памятайма: ЛІТВА НАША — АД БАЛТЫКІ ДА СМАЛЕНСКУ і Цьверы!)? Шляхецкае паходжаньне, каталіцкая вера, ды й, напэўна, прозьвішчы кшталту Літівін, Літвінаў, Літвіненка, мяркую, значна павялічваюць верагоднасьць паходжаньня зь літвіноў :) Таксама вельмі значнае — велькі сантымент да «свайго» ВКЛ-старога і ўспрыяцьце сёньня «свайго Краю», «сваёй зямлі» ня столькі ў межах сучаснае дзяржавы, колькі ў абшарах Вялікае Літвы. І ’шчэ літвін (літовец), звычайна, не сароміцца звацца літвінам (літоўцам)!

«В переписных листах имеется графа "Национальность". Идеологи регионалистских движений предлагают байкотировать эту модерновую конструкцию - подсознательной заменой её на "Этничность" (региональную, земляческую). Основная идея европейского регионалистского ренессанса - многоуровневость, естественное сочетание и плюрализм идентичностей. Их выбор - целиком частное дело каждого человека в отдельности - зависит от места рождения и проживания, от родителей, дедов, прадедов, от подданства и лояльности, и т.д. Спектр выбора идентичностей на личном уровне широк: от макро- и трансрегионального (европеец, балт, скандинав, русич...), лоялистско-государственного (подданство, современное "гражданство" (литовец, беларус, поляк, украинец...)) до регионального (жемайт, литовец, кривич, полешук...), субрегионального (аукштайт, дзук...) и земляческого (полочанин, витеблянин, пинчук, менчук, оршанец...). Региональная идентичность не выставляет никаких особых требований к своим носителям, кроме двух: обязательная тесная привязка к конкретному локальному месту/земле/территории и к определённой локальной традиции. Именно поэтому пришлые люди (с собственной локальной традицией и памятью о "своей земле") могут иметь реальные проблемы с местной регионалистской самоидентификацией...

С регионалистской точки зрения, литвинская (литовская) идентичность может базироваться:

— на происхождении из этноисторического региона Литвы или же на больших сентиментах к означенному региону;

— на осознании собственной принадлежности к пространству Великого Княжества Литовского - региону ВКЛ, Великолитвы, "Большой Литвы" - или же на больших сентиментах к означенному региону. Увы, уж несколько веков, как нашей державы нет на карте Европы, но регион, что когда-то составлял её ядро, до сего дня является реальностью, оттого на все 100% возможно и существование такой макрорегиональной самоидентификации, как литвин (литовец). Литовец, літовец, літвін, ліцьвін, litwin, lietuvis, lietuviai - с точки зрения регионалиста - синонимы одной и той же региональной идентичности (поэтому регионалист не вдаётся в пространные объяснения принципиальной разницы между теми, кто зовёт себя "литовец", "літвін", "litwin", "lietuvis", "lietuviai"). При этом могут быть беларусско-, польско- и собственно балтоязычные литвины (литовцы). В том нет парадокса: вспомним хотя бы гэльско- и англоязычных ирландцев, валийцев...

— К этому же регионалистскому многоуровневому типу можно отнести, видимо, идентификацию себя, как кровного потомка своих предков литвинов - граждан, политического народа ВКЛ - в особенности литовской и католической шляхты. Человек осознанно называет себя литвином сегодня, не взирая на отделяющие его от "старо-литвинов" несколько колен предков, звавшихся беларусами, поляками или русскими. Человек позволяет себе иметь многоуровневую систему идентичностей. Он не боится, что его - литвина - вдруг в переписи запишут литовцем, ибо когда-то его предки не видели разницы между литовцами и литвинами. Он не боится, что его - литвина - назовут беларусом, ибо является гражданином Республики Беларусь, лояльным этой державе и патриотично настроенным (как когда-то его предков-русичей московиты звали литовцами, а предков-литвинов - поляками)»

Можна пачытаць таксама леташні, крыху састарэлы, пост:
«Литвинская (литовская) идентичность сегодня».

«LitFAQ, або Litwinski FAQ»

Запрашаем годна сустрэці Перапіс-2009 разам з
litviny2009, lithuaniae2009, lm_wkl, vkontakte!

Tags: belarus, dziady, internet, liga, litvania, personal, pierapis, szlachta
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 3 comments